In een tijd waarin AI razendsnel teksten, beelden en documenten genereert, zijn informatieprofessionals de nieuwe rentmeesters van kennis
Mirjam Elferink
Advocaat intellectuele eigendom, ICT-recht en privacy bij Elferink & Kortier Advocaten
Als advocaat gespecialiseerd in intellectuele eigendom kijk ik met bijzondere belangstelling naar het vak van de informatieprofessional. Want wie vandaag met informatie werkt, werkt met waarde – soms letterlijk. In een wereld waarin data het nieuwe goud worden genoemd, ligt de vraag op tafel: van wie is dat goud eigenlijk? En wie zorgt ervoor dat dit veilig, eerlijk en duurzaam wordt gewonnen?
De moderne informatieprofessional bevindt zich precies op dat kruispunt. Waar de jurist denkt in termen van rechten, plichten en aansprakelijkheid, denkt de informatieprofessional in termen van toegankelijkheid, vindbaarheid en kwaliteit. Toch raken onze werelden elkaar steeds meer. De AVG, het opendatabeleid en de toenemende inzet van AI hebben ervoor gezorgd dat informatie niet alleen een middel is, maar een juridisch object met een identiteit. Elk document, elke dataset en elk algoritme dragen risico’s én rechten met zich mee.
Door mijn juridische bril zie ik dat het vak van de informatieprofessional, sinds ik in 2008 begon met cursussen auteursrecht voor GO opleidingen en later ook privacy en AVG, een flinke ontwikkeling heeft doorgemaakt. Waar men vroeger vooral sprak over archivering en documentbeheer, gaat het nu over governance, compliance en ethiek. De informatieprofessional is niet langer de beheerder van een archiefkast, maar de hoeder van het geheugen én geweten van de organisatie. Hij of zij weet niet alleen waar informatie staat, maar ook waarom die daar mag staan – en of dat morgen nog zo zal zijn.
Die verschuiving heeft ook juridische consequenties. De grens tussen ‘beheer’ en ‘verantwoordelijkheid’ vervaagt. Als een organisatie vertrouwelijke informatie lekt of auteursrechtelijk beschermd materiaal verkeerd gebruikt, is dat niet alleen een IT-probleem of een ongeluk; het is óók een governancefout. En governance begint bij mensen die weten hoe informatie zich gedraagt – van creatie tot vernietiging.
Wat mij intrigeert, is hoe de informatieprofessional steeds meer op de stoel van de jurist lijkt te belanden, en omgekeerd. Wij spreken nu dezelfde taal: metadata, auteursrecht, licenties, privacy, integriteit. We delen een gemeenschappelijk doel: controle over informatie zonder de vrije stroom ervan te smoren. Dat vraagt om nuance, inzicht en samenwerking.
Juist daarom is het vak van de informatieprofessional belangrijker dan ooit. Informatieprofessionals zijn de nieuwe rentmeesters van kennis. In een tijd waarin kunstmatige intelligentie razendsnel teksten, beelden en zelfs juridische documenten genereert, is de kwaliteit van informatie crucialer dan ooit tevoren geworden. Wat is echt en wat is nep? Welke bronnen zijn betrouwbaar? In die zee van data is het belang van de informatieprofessional alleen maar toegenomen als degene die waarheid, herkomst en context kan duiden. Want zonder betrouwbare informatie is geen recht veilig, geen besluit houdbaar en geen waarheid te vertrouwen. Daarom is informatiebeheer vandaag geen bijzaak meer, maar de kern van elke integere samenleving. ●
Mirjam Elferink
Advocaat intellectuele eigendom, ICT-recht en privacy bij Elferink & Kortier Advocaten
Michiel Devijver
Als advocaat gespecialiseerd in intellectuele eigendom kijk ik met bijzondere belangstelling naar het vak van de informatieprofessional. Want wie vandaag met informatie werkt, werkt met waarde – soms letterlijk. In een wereld waarin data het nieuwe goud worden genoemd, ligt de vraag op tafel: van wie is dat goud eigenlijk? En wie zorgt ervoor dat dit veilig, eerlijk en duurzaam wordt gewonnen?
De moderne informatieprofessional bevindt zich precies op dat kruispunt. Waar de jurist denkt in termen van rechten, plichten en aansprakelijkheid, denkt de informatieprofessional in termen van toegankelijkheid, vindbaarheid en kwaliteit. Toch raken onze werelden elkaar steeds meer. De AVG, het opendatabeleid en de toenemende inzet van AI hebben ervoor gezorgd dat informatie niet alleen een middel is, maar een juridisch object met een identiteit. Elk document, elke dataset en elk algoritme dragen risico’s én rechten met zich mee.
Door mijn juridische bril zie ik dat het vak van de informatieprofessional, sinds ik in 2008 begon met cursussen auteursrecht voor GO opleidingen en later ook privacy en AVG, een flinke ontwikkeling heeft doorgemaakt. Waar men vroeger vooral sprak over archivering en documentbeheer, gaat het nu over governance, compliance en ethiek. De informatieprofessional is niet langer de beheerder van een archiefkast, maar de hoeder van het geheugen én geweten van de organisatie. Hij of zij weet niet alleen waar informatie staat, maar ook waarom die daar mag staan – en of dat morgen nog zo zal zijn.
Die verschuiving heeft ook juridische consequenties. De grens tussen ‘beheer’ en ‘verantwoordelijkheid’ vervaagt. Als een organisatie vertrouwelijke informatie lekt of auteursrechtelijk beschermd materiaal verkeerd gebruikt, is dat niet alleen een IT-probleem of een ongeluk; het is óók een governancefout. En governance begint bij mensen die weten hoe informatie zich gedraagt – van creatie tot vernietiging.
Wat mij intrigeert, is hoe de informatieprofessional steeds meer op de stoel van de jurist lijkt te belanden, en omgekeerd. Wij spreken nu dezelfde taal: metadata, auteursrecht, licenties, privacy, integriteit. We delen een gemeenschappelijk doel: controle over informatie zonder de vrije stroom ervan te smoren. Dat vraagt om nuance, inzicht en samenwerking.
Juist daarom is het vak van de informatieprofessional belangrijker dan ooit. Informatieprofessionals zijn de nieuwe rentmeesters van kennis. In een tijd waarin kunstmatige intelligentie razendsnel teksten, beelden en zelfs juridische documenten genereert, is de kwaliteit van informatie crucialer dan ooit tevoren geworden. Wat is echt en wat is nep? Welke bronnen zijn betrouwbaar? In die zee van data is het belang van de informatieprofessional alleen maar toegenomen als degene die waarheid, herkomst en context kan duiden. Want zonder betrouwbare informatie is geen recht veilig, geen besluit houdbaar en geen waarheid te vertrouwen. Daarom is informatiebeheer vandaag geen bijzaak meer, maar de kern van elke integere samenleving. ●